در تلاش بی وقفه برای برتری مواد در مهندسی هوافضا، ازدواج سبک وزن،آلیاژ های تیتانیوم با قدرت بالا با درمان سطحی پیچیدهاین فرآیند الکتروشیمی نه تنها قابلیت های محافظتی را افزایش می دهد بلکه امکانات جدیدی را در رنگ و شناسایی نیز باز می کند.به طراحي و توليد هواپيماها انرژي تازه ميده.
آنودیزه کردن تیتانیوم یک لایه اکسید یکپارچه را از طریق اکسیداسیون الکتروشیمی کنترل شده ایجاد می کند. بر خلاف پوشش های سطحی، این لایه TiO2 با فلز پایه یک می شود.با دستکاری محلول های الکترولیتی و پارامترهای الکتریکی، مهندسان هر دو مقاومت در برابر خوردگی / فرسایش و اثرات نوری پر جنب و جوش را بدون رنگ یا رنگدانه ها به دست می آورند.
کاربردهای هوافضا چهار نوع تخصصی آنودیز را استفاده می کنند که هر کدام مزایای متمایزی دارند:
مزایا از آنودیز تیتانیوم در ابعاد عملیاتی متعدد گسترش می یابد:
لایه های اکسید دارای مقادیر سختی هستند که از تیتانیوم پایه فراتر می روند، تقریباً از بین بردن گالینگ (پوشیدن چسبنده) در رابط های فشار بالا در حالی که ثبات ابعاد را حفظ می کنند.
موانع ضدآکسید، محافظت بی نظیر در برابر رطوبت، مواد شیمیایی و اسپری نمک را فراهم می کند حتی از مقاومت ضدآفسانی تیتانیوم نیز فراتر می رود.
آنودیزه کردن بدون رنگ باعث می شود سطوح بی اثر پزشکی برای سیستم های پشتیبانی از زندگی و هر گونه قطعات در تماس با مواد بیولوژیکی ضروری باشد.
قابلیت کدگذاری رنگ نوع 3 امکان شناسایی سریع سیستم های پیچیده هواپیما را فراهم می کند و نگهداری و بازرسی را ساده می کند.
لایه اکسید از خوردگی گالوانیکی در مونتاژ های فلزی مخلوط جلوگیری می کند - یک حفاظت مهم در فریم های مدرن هواپیما که ترکیب تیتانیوم ، آلومینیوم و کامپوزیت را ترکیب می کنند.
تيتانيوم آنوديز شده در حال حاضر نقش هاي مهمي را در تمام هواپيماهاي مدرن انجام مي دهد:
تولید این سطوح پیشرفته نیاز به اجرای دقیق دارد:
در حالی که تقاضای هوافضا مرزهای مواد را بیشتر و بیشتر می کند، آنودیز کردن تیتانیوم به عنوان ضرب کننده عملکرد و کاتالیزور نوآوری است.این مهندسی سطح در مقیاس مولکولی به هواپیما کمک می کند تا به سطوح بی سابقه ای از ایمنی برسد، کارایی و طول عمر ثابت می کند که گاهی اوقات، قدرتمندترین پیشرفت ها در نازک ترین رابط اتفاق می افتد.